«Συμπληρώνονται σήμερα 53 χρόνια από την καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Μια ημέρα αφιερωμένη στην ανάγκη προστασίας του φυσικού πλούτου και στη διασφάλιση της ποιότητας ζωής των λαών.
Ωστόσο, κάθε χρόνο οι διακηρύξεις για την προστασία του περιβάλλοντος έρχονται σε αντίθεση με την πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες. Οι πολιτικές που εφαρμόζονται διαχρονικά αντιμετωπίζουν το περιβάλλον όχι ως κοινωνικό αγαθό που πρέπει να προστατευθεί, αλλά ως πεδίο επιχειρηματικής δραστηριότητας και κερδοφορίας.
Η έλλειψη ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την προστασία των δασών, η ανεπαρκής χρηματοδότηση των μέτρων πρόληψης φυσικών καταστροφών, η υποστελέχωση υπηρεσιών Πολιτικής Προστασίας, καθώς και η συνεχής πίεση που ασκείται σε περιοχές ιδιαίτερης περιβαλλοντικής αξίας, αποδεικνύουν ότι η προστασία του περιβάλλοντος δεν αποτελεί προτεραιότητα των κυβερνήσεων.
Για εμάς, η υπεράσπιση του περιβάλλοντος δεν είναι μια συμβολική αναφορά μίας ημέρας τον χρόνο. Είναι καθημερινός αγώνας για την προστασία της δημόσιας υγείας, της ποιότητας ζωής και του φυσικού πλούτου που ανήκει στον λαό.
Στην Πετρούπολη βρισκόμαστε διαρκώς στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης για να σταματήσει η λειτουργία της χωματερής στη Δυτική Αττική και να αποτραπεί κάθε σχεδιασμός για δημιουργία εργοστασίου καύσης απορριμμάτων. Διεκδικούμε ένα σύστημα διαχείρισης αποβλήτων που θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες, θα προστατεύει την υγεία των κατοίκων και θα σέβεται το περιβάλλον.
Παράλληλα, συνεχίζουμε τον αγώνα για την πλήρη διασφάλιση του δημόσιου και δασικού χαρακτήρα του Ποικίλου Όρους και την οριστική αντιμετώπιση των διεκδικήσεων που αμφισβητούν το ιδιοκτησιακό καθεστώς του βουνού μας.
Ταυτόχρονα, απαιτούμε επαρκή κρατική χρηματοδότηση για τη συντήρηση, τη φύλαξη και την αναβάθμιση του Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης», ενός χώρου πρασίνου και αναψυχής που αποτελεί πολύτιμη ανάσα για εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους της Δυτικής Αθήνας.
Η προστασία του περιβάλλοντος δεν μπορεί να υποτάσσεται στη λογική του κόστους και του κέρδους. Απαιτεί σχεδιασμό με κριτήριο τις ανάγκες της κοινωνίας, την προστασία της ανθρώπινης ζωής και τη διαφύλαξη των φυσικών πόρων για τις επόμενες γενιές».