Το Δημοτικό Ωδείο Πετρούπολης και η τάξη Σύγχρονου Τραγουδιού της Αργυρώς Καπαρού θα παρουσιάσουν, την ερχόμενη Κυριακή (31/3, 19:00) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου (Μπουμπουλίνας & Αθ. Διάκου), ένα αφιέρωμα στους Σύγχρονους Έλληνες Δημιουργούς. Δεκαεννέα σπουδάστριες και σπουδαστές θα ερμηνεύσουν ένα ανθολόγιο τριανταδύο αντιπροσωπευτικών τραγουδιών, από τη δεκαετία του ’60 μέχρι σήμερα. Στο πιάνο θα είναι ο Πάνος Πανάκος. Η συναυλία θα διαρκέσει περίπου μιάμιση ώρα και η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό. Σας περιμένουμε. Για πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο τμήμα Πολιτισμού της Διεύθυνσης Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου μας, στο τηλέφωνο 2128098222.

Το Δημοτικό Ωδείο Πετρούπολης γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Πιάνου και σας προσκαλεί να παρακολουθήσετε μία ιδιαίτερης φυσιογνωμίας συναυλία, με ελεύθερη είσοδο, την ερχόμενη Παρασκευή (29/3, 19:00) στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου (Μπουμπουλίνας & Αθ. Διάκου). Συμμετέχουν σπουδάστριες και σπουδαστές, από τα περισσότερα τμήματα του Ωδείου, όλων των επιπέδων. Από παιδιά που ξεκίνησαν φέτος τα μαθήματα μέχρι τελειόφοιτες και τελειόφοιτους που ετοιμάζονται για τις πτυχιακές εξετάσεις τους. Στο ωδείο μας φοιτούν στο πιάνο 143 μαθήτριες και μαθητές όλων των ηλικιών. Επίσης, υπάρχει αξιοσημείωτος αριθμός ενήλικων ερασιτεχνών που αποδεικνύουν πως η ηλικία δεν αποτελεί εμπόδιο για την ενασχόληση με τη μουσική. Σας περιμένουμε. Για πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο τμήμα Πολιτισμού της Διεύθυνσης Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας του Δήμου μας, στο τηλέφωνο 2128098222.

Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης θα προβάλει αύριο (27/3, 20:00) στο Κινηματοθέατρο «Πετρούπολις» (Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης, Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου), τρεις ταινίες μικρού μήκους. Συγκεκριμένα: Πορφυρή Λεμονιά (13′) Girlhood (30′) Είμαι ελεύθερη (22′) Η είσοδος, όπως πάντα, είναι ελεύθερη. Μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές.

Το Θεατρικό Εργαστήριο του Δήμου Πετρούπολης συμμετέχει στον εορτασμό για την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου (27/3). Θα παρουσιάσει, σε σκηνοθεσία της υπεύθυνης του Εργαστηρίου, Γιώτας Κουνδουράκη, το έργο του Ευριπίδη, «Τρωάδες». Πρόκειται για την τρίτη τραγωδία από την τριλογία που αναφέρεται στον Τρωικό Πόλεμο και ένα από τα πλέον αντιπολεμικά δράματα όλων των εποχών. Σας περιμένουμε στις παραστάσεις που θα πραγματοποιηθούν, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, την Πέμπτη 28 Μαρτίου και το Σάββατο 30 Μαρτίου, στις 21:00, στο Πνευματικό Κέντρο (Μπουμπουλίνας & Αθ. Διάκου). Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στο τμήμα Πολιτισμού της Διεύθυνσης Πολιτισμού, Αθλητισμού & Νεολαίας Δήμου Πετρούπολης, στο τηλέφωνο 2128098222. «Η Τέχνη είναι Ειρήνη» Η Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου γιορτάζεται, από το 1962, διεθνώς στις 27 Μαρτίου. Κάθε χρόνο το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, επιλέγει μια εξαιρετική θεατρική προσωπικότητα για γράψει ένα μήνυμα, το οποίο διαβάζεται στα θέατρα πριν από την παράσταση της 27ης Μαρτίου. Φέτος το μήνυμα υπογράφει ο βραβευμένος με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2023  Νορβηγός συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας, Jon Fosse. Αναλυτικά το μήνυμά του: «Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και ταυτόχρονα μοιάζει με όλους τους άλλους ανθρώπους. Η ορατή, εξωτερική μας εμφάνιση είναι διαφορετική από όλων των άλλων φυσικά, αλλά υπάρχει επίσης κάτι μέσα στον καθένα από εμάς, που ανήκει μόνο σε αυτό το άτομο – που είναι μόνο αυτό το άτομο. Θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε το πνεύμα του ή την ψυχή του. Ή αλλιώς, μπορούμε να αποφασίσουμε να μην το χαρακτηρίσουμε καθόλου με λέξεις, απλά να το αφήσουμε ήσυχο. Αλλά ενώ όλοι μας είμαστε διαφορετικοί μεταξύ μας, είμαστε και όμοιοι. Οι άνθρωποι από κάθε μέρος του κόσμου είναι θεμελιωδώς παρόμοιοι, ανεξάρτητα από τη γλώσσα που μιλάμε, το χρώμα του δέρματός μας, το χρώμα των μαλλιών μας. Αυτό μπορεί να είναι κάπως παράδοξο: ότι είμαστε εντελώς όμοιοι και ταυτόχρονα εντελώς ανόμοιοι. Ίσως ο άνθρωπος να είναι εγγενώς παράδοξος, με τη γεφύρωση του σώματος και της ψυχής μας περιλαμβάνουμε τόσο την πιο γήινη, απτή ύπαρξη όσο και κάτι που υπερβαίνει αυτά τα υλικά, επίγεια όρια. Η τέχνη, η καλή τέχνη, καταφέρνει με τον υπέροχο τρόπο της να συνδυάζει το εντελώς μοναδικό με το καθολικό. Μας επιτρέπει να κατανοήσουμε το διαφορετικό -το ξένο, θα μπορούσαμε να πούμε- ως καθολικό. Με αυτόν τον τρόπο, η τέχνη σπάει τα όρια μεταξύ γλωσσών, γεωγραφικών περιοχών, χωρών. Συγκεντρώνει όχι μόνο τις ατομικές ιδιότητες του καθενός, αλλά και με μια άλλη έννοια, τα ατομικά χαρακτηριστικά κάθε ομάδας ανθρώπων, για παράδειγμα κάθε έθνους. Η τέχνη το κάνει αυτό όχι ισοπεδώνοντας τις διαφορές και κάνοντας τα πάντα ίδια, αλλά αντίθετα, δείχνοντάς μας τι είναι διαφορετικό από εμάς, άλλο ή ξένο. Κάθε σπουδαία τέχνη περιέχει ακριβώς αυτό: κάτι ξένο, κάτι που δεν μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως κι όμως ταυτόχρονα το κατανοούμε κατά κάποιον τρόπο. Περιέχει ένα μυστήριο, ας πούμε. Κάτι που μας γοητεύει και έτσι μας ωθεί πέρα από τα όριά μας και με αυτόν τον τρόπο δημιουργεί την υπέρβαση που κάθε τέχνη πρέπει και να περιέχει μέσα της και να μας οδηγεί σ’ αυτήν. Δεν γνωρίζω καλύτερο τρόπο για να φέρει κανείς κοντά τα αντίθετα. Αυτή είναι η ακριβώς αντίστροφη προσέγγιση από εκείνη των βίαιων συγκρούσεων που βλέπουμε τόσο πολύ συχνά στον κόσμο, οι οποίες υποκύπτουν στον καταστροφικό πειρασμό να εξοντώσουν οτιδήποτε ξένο, οτιδήποτε μοναδικό και διαφορετικό, συχνά χρησιμοποιώντας τις πιο απάνθρωπες εφευρέσεις που έχει θέσει στη διάθεση μας η τεχνολογία. Υπάρχει τρομοκρατία στον κόσμο. Υπάρχει πόλεμος. Διότι οι άνθρωποι έχουν και μια ζωώδη πλευρά που καθοδηγείται από το ένστικτο να βιώνουν το άλλο, το ξένο, ως απειλή για τη δική τους ύπαρξη και όχι ως ένα συναρπαστικό μυστήριο. Έτσι εξαφανίζεται η μοναδικότητα -οι διαφορές που όλοι μπορούμε να δούμε-, αφήνοντας πίσω μια συλλογική ομοιομορφία, όπου οτιδήποτε διαφορετικό αποτελεί απειλή που πρέπει να εξαλειφθεί. Αυτό που φαίνεται από έξω ως διαφορά, για παράδειγμα στη θρησκεία ή στην πολιτική ιδεολογία, γίνεται κάτι που πρέπει να κατατροπωθεί και να καταστραφεί. Ο πόλεμος είναι η μάχη ενάντια σε αυτό που βρίσκεται βαθιά μέσα σε όλους μας: το κάτι μοναδικό. Και είναι επίσης μια μάχη ενάντια στην τέχνη, ενάντια σε αυτό που βρίσκεται βαθιά μέσα σε κάθε τέχνη. Μίλησα εδώ για την τέχνη γενικά, όχι για το θέατρο ή τη θεατρική γραφή ειδικότερα, αλλά αυτό συμβαίνει επειδή, όπως είπα, όλη η καλή τέχνη, κατά βάθος, περιστρέφεται γύρω από το ίδιο πράγμα: παίρνει το εντελώς μοναδικό, το εντελώς συγκεκριμένο, και το καθιστά καθολικό. Ενώνει το ιδιαίτερο με το καθολικό μέσω της καλλιτεχνικής του έκφρασης: δεν εξαλείφει την ιδιαιτερότητά του, αλλά την τονίζει, αφήνοντας το ξένο και το άγνωστο να λάμψει ξεκάθαρα. Ο πόλεμος και η τέχνη είναι αντίθετα, όπως ακριβώς ο πόλεμος και η ειρήνη είναι αντίθετα – είναι τόσο απλό. Η τέχνη είναι ειρήνη». * Τη μετάφραση, από την αγγλική μετάφραση του νορβηγικού πρωτοτύπου, έκανε στα ελληνικά, για το Κυπριακό Κέντρο Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, η Γιόλα Κλείτου.

Ο Δήμαρχος, Βαγγέλης Σίμος, Αντιδήμαρχοι και Δημοτικοί Σύμβουλοι υποδέχτηκαν στις υπηρεσίες του Δήμου παιδιά από τους βρεφονηπιακούς σταθμούς της πόλης μας και του ιδιωτικού σταθμού «Λιλιπούπολη». Με τις παιδικές φωνές τους καλωσόρισαν την άνοιξη τραγουδώντας τα γνωστά «χελιδονίσματα» (κάλαντα της άνοιξης) και αντάλλαξαν ευχές, δώρα και κεράσματα.

Η Κινηματογραφική Λέσχη Πετρούπολης θα προβάλει αύριο (20/3, 20:00) στο Κινηματοθέατρο «Πετρούπολις» (Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης, Μπουμπουλίνας 59 & Αθ. Διάκου), τρεις ταινίες μικρού μήκους. Συγκεκριμένα: Με Δύο Φωνές/ À deux voix (30′) Πορφυρή Λεμονιά (13′) So what? (34′) Η είσοδος, όπως πάντα, είναι ελεύθερη. Μετά το τέλος της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές.